Trauma
Het begrip trauma is voor veel mensen een beladen woord. Vaak wordt trauma alleen gekoppeld aan grote ingrijpende gebeurtenissen zoals: brand, auto-ongelukken, een aanranding of overval. We kunnen ook getraumatiseerd raken door minder ernstige voorvallen. Trauma heeft meer te maken met de mogelijkheid tot verwerking dan met de ernst van het voorval.

Lichaamsgericht traumawerk
In deze werkvorm wordt er op een heel rustige en veilige manier met het lichaam gewerkt en de daarin opgeslagen herinneringen. Veel praten en herbeleven is niet nodig. We gaan op zoek naar kleine bewegingen en sensaties die het lichaamsbewustzijn ontwikkelen. Een groter lichaamsbewustzijn helpt om contact te houden met het huidige moment en zorgt ervoor dat geblokkeerde energie ontladen kan worden. Je leert je lichaam zichzelf herstellen en je ontwikkelt veerkracht. Dit zal je helpen een volgende overweldigende ervaring beter op te vangen en meer in evenwicht te leven.

Trauma en het lichaam
Dankzij moderne apparatuur weten we steeds meer over hoe ons brein en ons lichaam reageert wanneer we getraumatiseerd zijn. Als vechten of vluchten niet mogelijk is, bevriezen we. Met als gevolg dat er een enorme hoeveelheid overlevingsenergie geblokkeerd achterblijft in ons zenuwstelsel. Dit zorgt voor een hyperalerte toestand in ons lichaam, waardoor ons lichaam ontregeld raakt en (soms pas veel later in het leven) symptomen gaat vertonen.

Klachten
Symptomen die ons lichaam vertoont zijn verwoede pogingen van het zenuwstelsel om het lichaam alsnog te reguleren. Enkele mogelijke klachten zijn: overdreven emotionele en schrikreacties, overgevoeligheid (voor licht, geluid, stress), hyperactiviteit, slapeloosheid, paniek- en angstaanvallen, je afgescheiden voelen van je lichaam, hulpeloosheid, de onmogelijkheid om je aan een ander te verbinden, vermijdingsgedrag, chronische vermoeidheid, hoofdpijn, nek- en rugklachten, astma en spijsverteringsproblemen.

Depressie, eetproblemen en verslavingen kunnen ook manieren van het zenuwstelsel zijn om met het opgefokte gevoel om te gaan. Het lichaam blijft in een verhoogde staat van waakzaamheid, zolang er geen energie ontladen wordt. Op den duur zal het lichaam zelf de bedreiging gaan vormen. De signalen van gevaar komen dan niet meer vanuit de omgeving, niet meer van buitenaf, maar van binnenuit; vanuit het emotionele brein dat instinctief reageert. We weten dat het gevaar geweken is, alleen zo voelt het niet. Het lichaam is daarom een belangrijke sleutel naar herstel van evenwicht.

 

klik hier voor: individuele therapie - tarieven - meer over Françoise